Μεταφραστής

Word

 To: 

Langtolang Dictionary

Ελλάδα

Εκτύπωση

Ελλάδα.
Τα Κυριότερα.

Ανεξάρτητο ευρωπαϊκό κράτος στο νοτιότατο άκρο της Βαλκανικής Χερσονήσου του Αίμου, με συνολική έκταση 131.957 τ.χλμ. και πληθυσμό 10.454.019 κατ. (εκτίμηση 1995). Πρωτεύουσά της είναι η Αθήνα, της οποίας ο πληθυσμός μαζί με τα περίχωρα είναι 3.096.775 κατ. (εκτίμηση 1998). Πολίτευμα της χώρας είναι η κοινοβουλευτική προεδρευόμενη δημοκρατία, επίσημη γλώσσα του κράτους η ελληνική, επίσημη θρησκεία ο ορθόδοξος χριστιανισμός και νόμισμα η δραχμή. Πρόκειται για την 6η σε έκταση χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 4 φορές μικρότερη από τη Γαλλία και 4,3 φορές μεγαλύτερη από το Βέλγιο.

Η χώρα συνορεύει στα βόρεια με την Αλβανία, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) και τη Βουλγαρία και ανατολικά με την Τουρκία, ενώ περιβρέχεται στα ανατολικά, δυτικά και νότια από τις θάλασσες της Μεσογείου, από το Αιγαίο και το Ιόνιο πέλαγος. Τα πιο ακραία σημεία της είναι στα βόρεια το χωριό Ορμένιο του νομού Έβρου (στις 41°45΄Β, 26°13΄Α), στα νότια το ακρωτήριο Τρυπητή της νησίδας Γαύδου (νότια της Κρήτης, στις 34°48΄Β, 24°07΄Α), στα δυτικά το νησί Οθωνοί (ΒΔ της Κέρκυρας, στις 39°51΄Β, 19°22΄Α) και στα ανατολικά η νησίδα Στρογγυλή (ΝΑ του Καστελόριζου Δωδεκανήσου, στις 36°06΄Β, 29°38΄Α).

Η Ελλάδα βρίσκεται στο ΝΑ άκρο της Ευρώπης, στο σημείο όπου συναντιούνται τρεις ήπειροι: Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Η έκτασή της είναι μικρή, αλλά η πνευματική της ακτινοβολία πολύ μεγάλη. Εδώ αναπτύχθηκε ο ανώτερος πολιτισμός της αρχαιότητος. Γεωγραφικά εντάσσεται στην οικογένεια των 33 ευρωπαϊκών κρατών, στην οποία κατέχει την 13η θέση σε έκταση. Σε παγκόσμια κλίμακα η έκτασή της αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 1/1000 της συνολικής επιφάνειας της γης. Το πολίτευμα της χώρας είναι Προεδρευομένη Δημοκρατία. 

Ο ελληνικός χώρος γνώρισε μέσα στην πορεία της ιστορίας πολλές αλλαγές. Ο φυσικός χάρτης της έπαθε κι αυτός αλλοιώσεις και άλλαξε σε πολλά σημεία η φυσιογνωμία του. Η Ελλάδα έχει μια πολύ πλούσια ιστορία και είναι από τις λίγες χώρες πουη ιστορία τους είναι γνωστή σ’ όλες τις λεπτομέρειες. Κατοικείται από τη νεολιθική εποχή και αγωνίστηκε πολλές φορές για να κρατήσει ή να αποκτήσει την ελευθερία της. Για την προέλευση των κατοίκων της οι γνώσεις μας είναι ατελείς. Όπως επίσης μέχρι και σήμερα δεν έχει δοθεί έγκυρη απάντηση για την προέλευση του ονόματος “Ελλάς”. Στις άλλες γλώσσες το όνομα “Ελλάς” παράγεται από το λατινικό “Graecia”. Έτσι τα ιταλικά και τα ισπανικά λέγεται Grecia, στα αγγλικά 
Greece και στα γερμανικά Griechenland.

 

 

Ο όρος «Ελλάδα» αρχικά χρησιμοποιήθηκε για την περιοχή της «Αχαΐας Φθιώτιδος", μιας μικρής δηλ. περιοχής που οριζόταν από τους δύο κόλπους, Παγασητικό και Μαλιακό, και αποτελούσε κατά τον Όμηρο το βασίλειο του Πηλέα και του Αχιλλέα (Ιλ. Β 383). Κατά τον 8ο αι. π.Χ. ο όρος «Ελλάδα» αναφερόταν σε ολόκληρο το τμήμα της χερσονήσου, από τις Θερμοπύλες και κάτω, μαζί με τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου πελάγους, χωρίς όμως να υπονοεί κάποια ενιαία πολιτική υπόσταση. Συχνά στην αρχαία εποχή με την ονομασία «Ελλάδα» δηλώνεται όχι μόνο η Στερεά, η Πελοπόννησος και η Θεσσαλία, αλλά και τις περιοχές όπου είχαν ιδρυθεί ελληνικές αποικίες, όπως η Σικελία και η Κάτω Ιταλία, η Μικρά Ασία κ.ο.κ. Κατά το Μεσαίωνα ήταν όνομα ιδιαίτερου θέματος του Βυζαντινού κράτους, μιας διοικητικής επαρχίας δηλαδή, η οποία περιλάμβανε την Αττική, τη Βοιωτία, τη Φωκίδα, τη Λοκρίδα, τις Κυκλάδες κ.λ.π. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το όνομα Ελλάδα αναβίωσε και πάλι και δήλωνε την εθνική κοιτίδα των Ελλήνων αόριστα και χωρίς σαφή γεωγραφικά όρια. Μετά την απελευθέρωση το νέο Ελληνικό κράτος πήρε επίσημα το όνομα Ελλάδα. Σήμερα με το όνομα αυτό νοείται η ελεύθερη επικράτεια που περιλαμβάνει την Πελοπόννησο, τη Στερεά, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη, μαζί με τα νησιωτικά συγκροτήματα του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους.

Ανάλογη υπήρξε και η εξέλιξη του όρου «Έλληνας». Έτσι, ενώ στην ομηρική και αρχαία εποχή ο όρος υποδηλώνει ένα σύνολο με συνδετικά στοιχεία την κοινή καταγωγή, την ελληνική γλώσσα και την κοινή θρησκεία, κατά την ελληνιστική εποχή διευρύνεται, για να περιλάβει όλους τους φορείς του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας, ασχέτως καταγωγής. Μετά την εμφάνιση και εξάπλωση του χριστιανισμού ο όρος «Έλλην» υποδηλώνει τον εθνικό, τον ειδωλολάτρη και παρά το γεγονός ότι σε ολόκληρο το Μεσαίωνα δε διακόπηκαν ποτέ οι στενές επαφές της βυζαντινής διανόησης με το ελληνικό πνεύμα και πολιτισμό, επανέρχεται ευρέως στην αρχική του σημασία στα τελευταία βυζαντινά χρόνια και τους χρόνους μετά την Άλωση. Στις διάφορες φάσεις της ιστορικής εξέλιξης των όρων «Έλλην»,«Ελλάδα» κ.ο.κ. χρησιμοποιούνται παράλληλα και άλλοι όροι: Δαναοί, Αργείοι και Αχαιοί στην ομηρική εποχή, Γραικοί, Ρωμιοί κατά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους κ.α. 
 


Ελληνική Ιστορία Γενικά

Η Ελλάδα έχει μια πολύ πλούσια ιστορία. Σύμφωνα με τα ευρήματα των αρχαιολογικών χώρων κατοικείται από την Παλαιολιθική Εποχή. Όμως περισσότερο σαφείς ενδείξεις υπάρχουν για την περίοδο της νεολιθικής εποχής.

 Στους κατοίκους αυτής της περιόδου δίνεται η ονομασία Πελασγοί, ενώ παράλληλα, ως άλλοι προελληνικοί λαοί, αναφέρονται οι Κάρες, οι Λέλεγες και οι Δρύοπες. Την περίοδο αυτή δεν υπήρχε ένα ενιαίο ελληνικό κράτος, αλλά πολλές μικρές ανεξάρτητες πόλεις-κράτη, με κοινή γλώσσα και παράλληλη ανάπτυξη πολιτισμού. Στα χρόνια αυτά αναπτύσσονται ιδιαίτερα οι Κρήτες, που κυριαρχούν στην Μεσόγειο, οι Κυκλάδες και οι Μυκήνες. Στις περιοχές αυτές αναπτύχθηκαν σημαντικοί πολιτισμοί : ο Μινωικός, ο Κυκλαδικός και ο Μυκηναϊκός.

Τον 8ο π.Χ. αι. έχουμε έναν σημαντικό ελληνικό αποικισμό, με κύριο στόχο το εμπόριο και την διέξοδο των μητρικών πόλεων για γρήγορη ανάπτυξη και πρόοδο. Η Ν. Ιταλία έγινε μια δεύτερη Ελλάδα και ονομάστηκε Μεγάλη Ελλάδα.Από τις πόλεις-κράτη ξεχωρίζουν τρεις: η Αθήνα, η Σπάρτη και η Θήβα. Από τον 6ο π.Χ. αι. είχε αρχίσει να επεκτείνεται το κράτος των Περσών. Η επεκτατική τους πολιτική τους οδήγησε να καταλάβουν την Ελλάδα. 

Οι εκστρατείες τους άρχισαν να πραγματοποιούνται στις αρχές του 5ου π.Χ. αι. και κατέληξαν σε συντριβή των Περσών στις μάχες του Μαραθώνα, των Πλαταιών και στις ναυμαχίες της Σαλαμίνας και της Μυκάλης. Οι Έλληνες νικήθηκαν στην μάχη των Θερμοπυλών αλλά έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο την ανδρεία και την γενναιότητά τους. Πρώτη πόλη στους Περσικούς Πολέμους αναδείχθηκε η Αθήνα, που αμέσως μετά ανέπτυξε έναν σπουδαίο πολιτισμό κι ένα πανίσχυρο κράτος. 

Η δύναμη αυτή της Αθήνας ανησύχησε τους Σπαρτιάτες, που είχαν εξελιχθεί σ’ ένα ισχυρό στρατοκρατικό κράτος. Έτσι η σύγκρουση δεν άργησε. Η σύγκρουση αυτή είναι γνωστή σαν Πελοποννησιακός Πόλεμος (431 π.Χ.-404 π.Χ.). Νικητής αναδείχθηκε η Σπάρτη, που έμεινε ο κυρίαρχος της Ελλάδος. Αντίπαλός της αναδείχνεται η Θήβα, η οποία κατανίκησε σε αλλεπάλληλες μάχες τους Σπαρτιάτες και αποτίναξε το Σπαρτιατικό καθεστώς.

 Έτσι επανήλθε η Αθήνα στο προσκήνιο. Ταυτόχρονα άρχισε να αναπτύσσεται το κράτος των Μακεδόνων, που οργάνωσε ισχυρό στρατό και άρχισε σιγά σιγά να επεκτείνεται. Με την αρχηγία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όλη η Ελλάδα οργανώνεται σ’ ένα κράτος. Ταυτόχρονα δημιουργείται μια παγκόσμια αυτοκρατορία, αφού οι κατακτήσεις του μακεδόνα βασιλιά φτάνουν μέχρι τις Ινδίες. Με τον πρόωρο θάνατό του, άρχισαν οι πόλεμοι των διαδόχων.


Η μεγάλη αυτοκρατορία διαιρείται και δημιουργούνται μεγάλα κράτη από εξελληνισμένους κατοίκους. Μέσα στις εσωτερικές αναταραχές των ηγεμόνων για την κατάκτηση της εξουσίας, οι πόλεις της Ελλάδος προσπαθούν να βρουν μια αυτοπροστασία, γιατί δέχονται επιδρομές. Την εποχή αυτή εμφανίζεται σαν μεγάλη και ισχυρή δύναμη η Ρώμη.

 Μέσα από μια σειρά πολέμους, οι Ρωμαίοι κατόρθωσαν να νικήσουν τις ελληνικές πόλεις-κράτη και να τις κατακτήσουν. Το 146 π.Χ. θεωρείται ο χρόνος υποταγής της Ελλάδος. Τα κρατίδια καταργούνται, οι Ρωμαίοι σταματούν τις εσωτερικές διαμάχες και χωρίζουν την Ελλάδα σε τέσσερις επαρχίες: Μακεδονία, Αχαϊα, Νήσοι και Κρήτη.

 Όμως οι Ρωμαίοι δεν σταμάτησαν στην Ελλάδα. Κατέκτησαν και τη Μ. Ασία. Η τόσο μεγάλη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χωρίστηκε στα δύο : στην Ανατολική και στη Δυτική. Η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ανατολική, που πήρε ελληνικό χαρακτήρα και απετέλεσε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η αρχή της οποίας τοποθετείται στο 384. Μετά από μια μακρά περίοδο πολιτιστικής και πολιτικής ακμής, το Βυζάντιο κατακτάται από τους Τούρκους (1453). Η περίοδος της τουρκοκρατίας ήταν μια σκληρή και δύσκολη περίοδος για τους Έλληνες, στους οποίους δημιούργησε κοινωνικά, νομικά και θρησκευτικά προβλήματα. 

Πολλοί Έλληνες, που δεν μπορούσαν να δεχτούν τη σκλαβιά σαν τρόπο ζωής, κατέφυγαν σε δυσπρόσιτα μέρη της χώρας για να ζήσουν ελεύθεροι. Ήταν οι φημισμένοι “κλέφτες”.

Οι Τούρκοι για να τους αντιμετωπίσουν έφτιαξαν ένοπλα σώματα από Έλληνες, τους “αρματολούς”. Μεταξύ των δύο ομάδων αναπτύχθηκε στενή συνεργασία, για την απελευθέρωση της χώρας. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής κατοχής οι Έλληνες προσπάθησαν πολλές φορές να ελευθερωθούν. Το σημαντικότερο κίνημα, ξεκίνησε από τους αδελφούς Ορλώφ και έμεινε στην ιστορία ως Ορλωφικά. Το 1814 ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρεία, που προετοίμασε την Ελληνική Επανάσταση. 

Στις 25 Μαρτίου 1821, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλόγησε τα όπλα των αγωνιστών και ύψωσε την επαναστατική σημαία. Η ελευθερία για τους Έλληνες ήρθε μετά από μια σειρά μαχών, τόσο στρατιωτικών, όσο και πολιτικών και διπλωματικών. Πολύτιμη υπήρξε η βοήθεια των Φιλελλήνων, τόσο στη διάρκεια της σκλαβιάς όσο και στον απελευθερωτικό αγώνα. Η ανεξαρτησία του Ελληνικού Κράτους επισημοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1829, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου.
Πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος εκλέχθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, που έθεσε τις βάσεις για την οργάνωση του νεοσύστατου κράτους. Το 1897 Ελλάδα και Τουρκία συγκρούστηκαν ξανά. Αιτία ήταν η μη υλοποίηση της Συνθήκης του Βερολίνου από την Τουρκική πλευρά και η άρνησή τους να παραδώσουν τα τμήματα της Ηπείρου που αναφέρονταν στην συνθήκη. Ο ελληνο-τουρκικός πόλεμος τελείωσε με ήττα του ελληνικού στρατού. Από το 1878 έως το 1906, η Μακεδονία δοκιμάστηκε από το “Μακεδονικό Ζήτημα”.

Το 1912 ελευθερώθηκε και εντάχθηκε στην Ελλάδα. Από το 1912 έως το 1914 η χώρα συμμετείχε στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ το 1917 μπήκε στη δίνη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με το τέλος του οποίου πραγματοποιήθηκε το όνειρο του ελληνισμού για την Ελλάδα των δύο ηπείρων. Το όνειρο αυτό όμως τελείωσε γρήγορα, με τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922.Το 1940 η χώρα υποχρεώθηκε να πάρει μέρος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ το 1941 βρέθηκε κάτω από την Γερμανική Κατοχή, από την οποία ελευθερώθηκε το 1944, με τη λήξη του πολέμου.

 Στις 21 Απριλίου 1967, και ενώ η χώρα ετοιμαζόταν για τη διεξαγωγή εκλογών, εκδηλώθηκε πραξικόπημα, που οδήγησε σε μια επτάχρονη δικτατορία. Στις 23 Ιουλίου 1974 η δημοκρατία αποκαταστάθηκε στην Ελλάδα, που από τότε αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα : την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, που προκαλεί το λεγόμενο “Αιγαιακό Ζήτημα” και που το 1996 έφτασε τις δύο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου.