Μεταφραστής

Word

 To: 

Langtolang Dictionary

Βυζαντινοί Χρόνοι

Εκτύπωση

Βυζαντινοί χρόνοι (330-1453 μ.Χ.)

Ιδρυτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους, θεωρείται ο γιος του αυτοκράτορα Κωνστάντιου Κωνσταντίνος (306-387 μ.Χ.), ο οποίος από τη ρωμαϊκή σύγκλητο ονομάστηκε θεός, από την ιστορία μέγας και από τη χριστιανική Εκκλησία άγιος και ισαπόστολος.

Ο πλήρης όμως εξελληνισμός του Ανατολικού κράτους έγινε αργότερα, όταν διαλύθηκε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οριστικά, μετά δηλ. το θάνατο του Μ. Θεοδοσίου (395 μ.Χ.). Τότε από τους δύο γιους του ο Ονώριος έγινε αυτοκράτορας στη Δύση και ο Αρκάδιος στην Ανατολή.

Το Δυτικό Ρωμαϊκο κράτος ακολούθησε τη δική του ανεξάρτητη πορεία και σύντομα διαλύθηκε κάτω από την πίεση των σκυθικών, γοτθικών και άλλων φύλων που τους επόμενους αιώνες κατακλύζουν
την Ευρώπη, ενώ από το Ανατολικό τμήμα προέκυψε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Ο εξελληνισμός του Ανατολικού κράτους οδήγησε σε νέα περίοδο την ιστορία του Ελληνισμού, που κράτησε πάνω από χίλια χρόνια, γνώρισε ιδιαίτερα μεγάλη ακμή στα χρόνια των βασιλέων Ιουστινιανού, Ηρακλείου και στα χρόνια της Δυναστείας των Μακεδόνων, των Κομνηνών και των Παλαιολόγων και τερματίστηκε με την εμφάνιση των Σελτζούκων Τούρκων.

Οι νέοι αυτοί κατακτητές, αφού κυριάρχησαν στο αραβικό κράτος της Βαγδάτης, στην Περσία, στην Αρμενία, στην Καππαδοκία και κατέλαβαν το Ικόνιο και τη Νίκαια, έφτασαν έξω από την Κωνσταντινούπολη (1079) και ύστερα από αγώνες τριών αιώνων περίπου υποδούλωσαν ολόκληρη τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1453).